Ησουν δυνατος, εξυπνος, ξεροκεφαλος, και ησουν ο γιος που αγαπουσα πολυ. Πριν φυγω, χθες το πρωι σε αγκαλιασα, σε φιλησα και σου ειπα πως σε αγαπαω παρα πολυ... Δεν απαντησες,,, αλλα μετα απο λιγο πηγες για το μεγαλο ταξιδι... Πως μας αφησες ετσι με τοση αγαπη στην καρδια για σενα. Που μπορουμε να τη
δωσουμε? μαλλον πουθενα γιατι ανηκει μονο σε σενα και μας παρασερνει σε αγνωστες ατραπους, σε αγνωστα μονοπατια και σ" ενα αγνωστο αυριο... Αντιο αγαπημενε μου Πατρικ. Σιγουρα θα ξανασυναντηθουμε... μονο που δεν ξερουμε το ποτε..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου